لطفاً زمان را به «زمانی» بدهید

 

به واسطه جنگ تحمیلی دهه شصت را نیمی در شهر مقدس قم و نیمی دیگر را در شهرستان دلیجان از توابع استان مرکزی گذراندیم.شهری که امروز به مرکز تولید عایق‌های رطوبتی ایران معروف است.

دقیقاً اواخر دهه شصت در یکی از دوره‌های انتخاباتی مجلس نامزدهای انتخاباتی هر یک با حضور در شهرهایی که مهاجرین جنگ تحمیلی سکنا گزیده بودند برنامه‌های خود ارائه می‌کردند.

پوستر نامزدها تنها در منطقه‌ای که مهاجرین ساکن بودند الصاق می‌شد و صندوق رای نیز در بنیاد مهاجرین جنگ تحمیلی همان شهرستان مستقر بود تا رای مهاجرین جنگی را جمع‌آوری کند.

یکی از نامزدهای آن دوران شعار زیبایی به فراخور نام خود انتخاب کرده بود «زمان را به زمانی بدهید». نامزد آن روز انتخابات مجلس کسی نبود جز اسماعیل زمانی، که امروز پس از سال‌ها نام وی برای مردم خرمشهر و آبادان در قامت مدیر عامل سازمان منطقه آزاد اروند تداعی شده است.

اسماعیل زمانی اگر چه آن روز نتوانست در رقابت انتخاباتی یونس محمدی را شکست دهد و به پارلمان راه بیابد و زمان را بنا به شعارش را بر عهده‌ بگیرد اما امروز توانسته به مدد دولت یازدهم مدیر عاملی سازمان مهمی را در آبادان و خرمشهر برعهده بگیرد که می‌تواند نقشی فراتر از حتی پست نمایندگی مجلس را برای خدمت به مردم این منطقه محروم ایفا کند.

 

زمانی، آن زمانی را که به دنبالش بود را امروز دریافت کرده است ولی برای استفاده بهینه از این زمان راه دشواری در پیش دارد.

اسماعیل زمانی امروز باید برای اینکه زمان را از دست ندهد نیم نگاهی به وضعیت و ساختار فعلی سازمانی که عهده‌دارش شده است بیاندازد و این ساختار بیمار را به هر طریق ممکن درمان کند.

زمانی برای اینکه بداند چه سازمانی را بر عهده گرفته کافی است به ساختمان‌های رهن شده برای افرادی که از شهرهای دیگر به منطقه آمده‌اند نیم نگاهی بکند و آمار بیکاران و جوانان با استعداد منطقه را دریافت کند تا بداند چرا با وجود نیروهای مستعد و توانمند و صادق در این دو شهر، باید سازمان نیازمند افرادی باشد که برای حضور چند ساعته برای رتق و فتق کارها میلیاردها تومان صرف رهن و اجاره منازل آنها در بهترین منطقه آبادان شود.

زمانی همچنین برای مشاهده بی‌عدالتی‌ها در سازمان متبوعش ساعات اولیه صبح را در ورودی شهر قرار بگیرد تا ببیند چه تعداد نورچشمی آقازاده برکنار شده دولت سابق از شهرهای شمالی استان روزانه برای حضور در سازمان طی مسیر می‌کنند.

زمانی همچنین می‌تواند درهای اتاق مدیریت خود را چند روزی باز بگذارد تا مردم بتوانند صادقانه انتظارات خود را از این سازمان عریض و طویل بیان کنند تا دریابد که آبادان و خرمشهر به چه بلاهایی دچار است.

آنچه که مهم است این است که زمانی باید بداند به رقم آرزوی دادن زمان به وی که در دهه شصت به عنوان شعار تبلیغات انتخاباتی خود انتخاب کرده بود، در سازمان منطقه آزاد اروند با تجربه‌ای که اسلافش کسب کرده‌اند اتفاقاً اصلاً زمانی نیست.

حکم امضا شده برای همه مدیران سابق سازمان منطقه آزاد اروند سه سال بوده است اما رنگ امضای حکم آنها حداکثر تا یک سال از روی کاغذ محو شده است.

به هر حال اسماعیل زمانی باید بداند که برای قلع و قمع مشکلات و مسببان مشکلات در سازمان منطقه آزاد اروند فرصتی ندارد.

اما امیدواریم که اینبار برای یک‌بار که شده شاهد شکسته شدن تابوی کوتاه بودن زمان برای مدیریت سازمان منطقه آزاد اروند باشیم.

لطفاً زمان را به زمانی بدهید...

 

یاداشت از: عارف دورقی

نوشتن دیدگاه