تئاتر خرمشهر و آبادان در مسیر آبادی یا نابودی

نوزدهمین جشنواره سراسری تئاتر مقاومت فتح خرمشهر شب گذشته با اعلام برگزیدگانش به پایان رسید و این دوره نیز هم چون دوره ه های دیگر بیش از انکه آورده ای برای خرمشهر و آبادان و البته تئاتر مقاومت داشته باشد، یک آزمون و خطای دیگر بود که بازخوردهای مناسبی هم داشت.

به هر حال حضور حسین مسافرآستانه، به عنوان فردی با تجربه در عرصه تئاتر و مدیریت تئاتر تاثیرات خودش را داشت.

سال گذشته خبرگزاری ها، تصاویر بسیاری از وضعیت نامناسب بافت فرهنگی و هنری خرمشهر و آبادان منتشر کردند. تصاویری که بسیار تاسف ناک بود.

خوشبختانه امسال با حضور در خرمشهر متوجه شدیم تمامی سالن ها ترمیم شده اند تا حداقل بتوان جشنواره را در آن برگزار کرد، از آن مهم تر این بود که با همت مدیر خوزستانی مرکز هنرهای نمایشی وزارت ارشاد بالاخره منطقه آزاد اروند ذره ای از بودجه چند ده میلیاردی خود در امور فرهنگی را برای ساخت دو سالن نمایشی در آبادان و خرمشهر هزینه کرد.

البته تنها کلنگ ساخت به زمین خورده و امید که این کلنگ در زمین گیر نکند و به زودی خبر افتتاح این دو سالن را بشنویم.

این ها مقدمه ای بود برای اینکه چند نکته را که احساس می شود می توان در رابطه با شرایط فرهنگی هنری خرمشهر و آبادان گفت را به صورت تیتر وار مرور کنیم:

 

1. تئاتر آبادان و خرمشهر تنها جشنواره مقاومت فتح خرمشهر نیست، شاید این ذهنیت اشتباه باعث شده مدیران این منطقه تنها یک هفته به تئاتر فکر کنند، در حالی که هنرمندان آبادانی و خرمشهری بسیار با انگیزه و فعال هستند.

2. هنرمندان آبادانی و خرمشهر بسیار فعال و خوش فکر هستند، اما واقعیت این است که باید در تقویت آکادمیک و به روزرسانی آثار نمایشی در این منطقه کوشید.

درست است که تا اینجای کار را هم خود هنرمندان جلو آمده اند اما باید بیشتر تلاش کنند، نمی توان به مدیران دل خوش کرد و منتظر ماند آنها گامی در این راه بردارند.

 

3. تبلیغات امری مهم است که متاسفانه در خرمشهر و آبادان جدی گرفته نمی شود و به همین دلیل وقتی در شهر از مردم می پرسیدی خبر از برگزاری جشنواره دارند، جوابشان منفی بود.

شاید نیاز است که منطقه آزاد اروند، شهرداری و اداره های ارشاد آبادان و خرمشهر بیش از اینکه به فکر الصاق لوگوی خود بر هر ناکجاآبادی باشند به فکر فضاهای مناسب برای تبلیغات شهری باشند تا نه تنها تئاتر بلکه دیگر اتفاقات نیز در بستری مناسب به مردم اطلاع رسانی کنند.

4. نگاه از بالا به پایین منطقه آزاد اروند در فرهنگ ایرانی جایی ندارد و نه در سیره و ذات انقلاب اسلامی است، منطقه آزاد اروند باید کمی خاکی تر باشد و به جای ویراژ ماشین های شاسی بلندش در شهر به فکر درست کردن زیرساخت های خرمشهر و آبادان طبق دستور رهبر معظم انقلاب اسلامی باشد.

متاسفانه شکل رفتاری و ظاهری عزیزان منطقه آزاد که از مردم همان خرمشهر و آبادان هم هستند پارادوکسی عجیب با وضعیت مردم و هنرمندان دارد.

 

5. مردم آبادان و خرمشهر در خونشان مقاومت برای همشیه جوشش دارد و اجرای آثاری با این مضمون برایشان اهمیت بالایی دارد و انتظار دارند اگر قرار است نمایشی در این رابطه تولید می شود یا به این شهر دعوت می شود کیفیت مناسب را داشته باشد.

مانند نمایش «تکه های سنگین سرب» ایوب آقاخانی، اما از طرف دیگر مردم آبادان حق دارند از گونه های دیگر نمایشی بهره مند شوند، البته نه از جنس تفکر جنگ شادی و ... که در جای خود نیاز است، اما مردم آبادان و خرمشهر نیاز به آثار آئینی سنتی، عروسکی، کودک و نوجوان و ... دارند.

6. جشنواره تئاتر مقاومت فتح خرمشهر نباید محدود به چند روز اجرا در خرمشهر و آبادان شود، این جشنواره اگر نام ملی بودن را به دوش می کشد، حداقل باید دیگر شهرهای خوزستان و حتی استان های همسایه خود را درگیر کند، ملی بودن یک جشنواره تنها به حضور چند گروه از استان های مختلف کشور خلاصه نمی شود.

7. به امید روزی که مسئولان دست در دست هم و نه رو در روی هم به فکر اعتلای فرهنگ و هنر به ویژه در مناطقی هم چون خرمشهر و آبادان باشند.

 

محراب محمدزاده

نوشتن دیدگاه