آبادان زرد متمایل به عشق شد

ساعت نزدیک به 20 روز بیست و هفتم اردیبهشت است که خدا به آبادان لبخند می زند.

آسفالت‌ های داغ شده در بهاری که تابستان است حالا دیگر انگیزه دارند تا بچه ‌ها همان بچه ‌های « گل کوچیک » کوچه بشوند و «حسون» دوباره بیاید و «ابو» زنده شود.

اما حالا این صعود برای بی‌ بی و ننه حمید هم صعود است، ننه حمیدی که حمیدش زیاد سرفه می‌ کند.

صدای لیگ برتر، شبیه صدای فیدوس شد این بار که بیدار باش می‌ شود برای زنده شدن. آبادان را حالا دیگر تا می‌ توانید «زنده» پخش کنید، شاید در لابلای خاک‌ ها و گردهای ریزش، دویدن حسین بغلانی را هم ببینید.

آبادان حالا باید آبی و قرمزی را میزبانی کند که هواپیمای‌ شان تاب نپریدن در قهوه ‌ای رنگ شدن آسمان را ندارد.

صدای فیدوس ما را در شوری آبی می‌ شنوید که تیم تبریزی مجبور به نوشیدنش نیست؛ فیدوس برای مردمانی که شاید فقط لبخند خدا «برتری» شد نشان را در پهنه ‌ی آسفالت‌ های یک در میان خیابان ‌هایش، رقم زد.

آبادان خاکستری، امروز زرد متمایل به عشق شد، زردی که دوای درد «عامو نجف» است که خانه شرکتی ‌اش را آپارتمان کرده برای «هل‌الیوس» خواندن در دست ‌تنگی داماد کردن فرزندش.

با صدای فیدوس ما، دوربین ‌هایتان را آماده شلیک کنید و با هر استقلالیزه و پرسپولیسیزه شدن - در روزهای حضور این دو تیم در آبادان - شهر، ما را نیز ببینید، ما را که همچون روزهای خطر شیمیایی شدن، ماسک بر صورت داریم.

ممنون فوتبال، ممنون دوربین و ممنون لیگ برتر.

حالا دیگر تصویر ما را از آخرِ دنیای ایران می‌ بینید، اینجا آبادان است، «شهر ماسک و فوتبال».

تیم صنعت نفت آبادان در هفته سی و هشتم لیگ دسته 1 فوتبال با نتیجه 2 بر 1 حریف خود تیم فجر شهید سپاسی شیراز را شکست داد و به لیگ برتر صعود کرد.

 

یادداشت: امین جوکار

نوشتن دیدگاه