مهد فوتبالی که تبدیل به خانه بسکتبال شد

اگر روزی آبادان را با عنوان مهد فوتبال می‌شناختیم، اکنون باید این شهر را خانه بسکتبال نیز بنامیم.

سالیان بسیاری آبادان را مهد فوتبال ایران می‌دانستند، این شهر به‌واسطه حضور نیروهای اروپایی و انگلیسی، نخستین شهری بود که فوتبال در آن رواج پیدا کرد و صاحب یک تیم رسمی فوتبال شد.

آبادان در دوران پهلوی اول و دوم دارای تیم‌های صاحب نامی در رشته فوتبال بود و از بازیکنان بزرگی بهره می‌برد که پرداختن به این نام‌ها و این تاریخچه تکرار مکررات است و از حوصله این گزارش خارج است، اما نکته قابل‌توجه اینکه در کنار فوتبال، سایر ورزش‌ها نیز در این شهر دارای پیشینه قوی هستند.

ورزش‌هایی همچون بوکس، کشتی، والیبال، وزنه‌برداری، گلف، اسب‌سواری و بسکتبال از دیگر ورزش‌های دارای پیشینه در شهر آبادان هستند که بزرگان زیادی را به ورزش مملکت تقدیم کردند.

با آغاز جنگ تحمیلی و خروج تدریجی مردم از این شهر، همچنین فروپاشی تیم‌های ورزشی در سطح آبادان، ورزش در این شهر پس از پایان هشت سال جنگ وجهه سابق خود را نیافت و در بازگشت ورزشکاران و ورزش دوستان این شهر، تنها فوتبال بود که در روزهای ابتدایی پس از دوران جنگ مردم این شهر را دل‌خوش و سرگرم می‌کرد.

پالایشگاه آبادان در ابتدای بازسازی نسبت به تشکیل تیم صنعت نفت اهتمام ورزید و تا سال 1380 این تیم زیر نظر این کارخانه عظیم مدیریت می‌شد، اما پس از اجرایی شدن دستورالعمل خصوصی‌سازی در دولت اصلاحات، پالایشگاه آبادان به شرکت پالایش نفت آبادان تغییر نام داد و تیم صنعت نفت نیز با تصمیم هیئت‌مدیره وقت به وزارت نفت واگذار شد.

 

آغاز دوران سردرگمی

از آن زمان نیز این تیم کمتر روی ثبات را دید و برای هوادارانش منبع عظیم خون‌دل خوردن شد و هر روز و هر فصل در این باشگاه تحولی برخلاف میل باطنی دوستداران این تیم صورت می‌گرفت.

این تیم که به جهت صعود و سقوط‌های فراوان در سطح اول و دوم فوتبال کشور، در نزد هوادارانش به آسانسور فوتبال ایران معروف است، در سال‌های اخیر با نتایج و تغییرات زیادی که در خود و مدیریت این باشگاه دیده، بسیاری از هواداران خود را از دست داد و ورزشگاه پیر تختی آبادان که هلهله‌های معروفش زبانزد فوتبال دوستان است، هر روز خالی‌تر شد و در بازی‌های اخیر، تعداد تماشاگران حاضر در ورزشگاه از مرز 1500 نفر تجاوز نکرده است.

همین موضوع باعث شده است تا در روزهایی که فوتبال آبادان حال و روز خوشی ندارد، ورزش بسکتبال که دوران طلایی خود را پشت سر می‌گذارد قد عَلَم کند و در این رشته ورزشی در کشور حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد.

شرکت پالایش نفت آبادان که پس از خصوصی‌سازی تنها در ورزش قهرمانی توان سرمایه‌گذاری را داشت، با خروج تیم بسکتبال صنعت نفت از زیر نظر امور ورزش وزارت نفت و تحت پوشش قرار گرفتن این تیم توسط شرکت پالایش نفت آبادان، جان تازه‌ای گرفت و توانست با یک برنامه‌ریزی مدون و کم نقص، راه چندساله‌ای را به‌سرعت طی کند و نه تنها در نتیجه‌گیری موفق عمل کرد، بلکه در جذب مخاطب نیز آمار خیره‌کننده‌ای از خود بر جای گذاشت.

 

ظهور یک قدرت

بر همین اساس، تیم بسکتبال پالایش نفت آبادان پس از قرار گرفتن در زیر چتر حمایتی پالایشگاه آبادان، از مدیریت بومی برخوردار و موفق شد در نخستین سال با قاطعیت به لیگ برتر بسکتبال کشور راه پیدا کند.

این تیم در نخستین دوره حضور خود توانست در جمع چهار تیم نخست جدول رده‌بندی قرار گیرد و نتایج درخشانی را در این دوره کسب کند و علاقمندان زیادی را در سالن 17 شهریور آبادان گرد هم آورد.

در سال دوم حضور تیم بسکتبال پالایش نفت آبادان در لیگ برتر بسکتبال کشور، این تیم تاکنون موفق شده در دور اول عنوان نخست را کسب کند و در دور دوم نیز با کسب عنوان سوم به‌کار خود پایان دهد و هم‌اکنون نیز مهیای حضور در دور سوم این رقابت‌هاست.

 

جذب مخاطب

فارغ از نتایج رؤیایی و بازی‌های زیبا و مهیج این تیم در لیگ برتر، حضور بازیکنان ملی‌پوش بسکتبال کشور و بسکتبالیست‌های باکیفیت خارجی باعث شده تا دوستداران این تیم با اعتماد کامل به تیم محبوب خود پای به عرصه رقابت‌ها بگذارند و به‌طور کامل از این تیم حمایت کنند.

اما نکته‌ای که نگارنده را بر آن واداشت تا گزارشی در این خصوص به نگارش در آورد، روی آوردن جوانان شهر آبادان به ورزش بسکتبال است که مدتی‌ست در این شهر باب شده و این رشته جذاب و پرتحرک ورزشی جای فوتبال را در برخی محلات آبادان گرفته است.

پس از ناکامی‌های تیم صنعت نفت در سالیان اخیر، جوانان زیادی از این رشته پرطرفدار دل‌زده شده‌اند و شگفتی‌سازی‌های بسکتبال در این شهر باعث شده تا این ورزش جای خود را در بین جوانان باز کند.

 

سقوط مهد فوتبال

این موضوع از جهتی خوشایند و در جهت دیگر نگران‌کننده به نظر می‌رسد، اینکه بسکتبال به این سرعت در بین جوانان آبادانی جای باز کرده است، بسی جای خوشحالی ست، اما اینکه فوتبال جایگاه خود را از دست داده و همچون سابق از این ورزش استقبالی نمی‌شود، اتفاقی نگران‌کننده است.

برای شهری که نام آن با فوتبال پیوند خورده و کوچه‌های آن با صدای هیاهوی فوتبالیست‌های بزرگ این مملکت آغشته است، جای تأسف دارد که سوء مدیریت‌ها در ورزش این شهر باعث شده که رکود یک رشته ورزشی عامل صعود رشته‌ای دیگر باشد.

یقیناً موفقیت تمام رشته‌های ورزشی برای شهری که همواره یکی از بهترین‌های ورزش کشور بوده، اوج خواسته‌های ورزشکاران و ورزش دوستان این شهر است.

 

نمود سوءمدیریت ها

سوء مدیریت از جایی در این شهر آغاز می‌شود که شهرداری آن اقدامات ورزشی را فقط منوط به ساخت زمین‌های چمن مصنوعی می‌داند، اما علاقه این همه جوان را به رشته بسکتبال و سایر رشته‌ها نمی‌بیند و از ایجاد حداقل امکانات برای این ورزش‌ها ناتوان است.

همچنین سوء مدیریت در جای دیگر نیز نمود پیدا می‌کند که بازیکنان فوق‌العاده مستعد فوتبال آبادان در تیم نخست شهر خود جایی ندارند و پس از طی رده‌های پایه، باید فوتبال را رها کنند. و سوء مدیریت در جایی بیداد می‌کند که شهری با این همه توان اقتصادی و وجود انبوهی از بنگاه‌های صنعتی و سرمایه‌گذاری، حاضر به کمک و ایجاد امکانات ورزشی و تفریحی برای جوانان خود نیست و این جوانان را شب‌ها باید در خیابان و بازارها و پارک‌ها جست.

در نتیجه امروز باید برای فوتبال این شهر افسوس و به حال بسکتبالش غبطه خورد که این‌گونه در جایی مدیریت نتیجه‌بخش می‌شود و آن گونه سوء مدیریت می‌شود هیچ نظارتی وجود ندارد و آبادان به جولانگاهی برای مردان سیاست تبدیل شده و از آنچه که بوده به دورمانده است.

با تمام این تفاسیر مانده‌ایم که برای ورزش آبادان افسوس بخوریم یا به احترام آن کلاه از سر برداریم.

 

گزارش: علی دایلی

نوشتن دیدگاه