فوتبالیستی که با رفتنش فوتبال آبادان یتیم شد

 

بیش از 10 سال از درگذشت مرحوم منوچهر سالیا ملی پوش آبادانی فوتبال ایران و بزرگمرد فوتبال آبادان می گذرد، مردی که با رفتنش فوتبال آبادان یتیم شد.

نام منوچهر سالیا در فوتبال ایران بی بدیل است، این بازیکن حتی در جنگ تحمیلی نیز نگذاشت فوتبال آبادان تعطیل شود، در یکی از واپسین روزهای اردیبهشت گرم آبادان رفت تا ساعت کهنه چسبیده بر دیوار باشگاه جم این شهر هم همزمان با ایست قلبی سالیا سکته کند.

مرحوم سالیا مرد شماره 1 فوتبال آبادان همه چیزش را در اختیار فوتبال این شهر گذاشت و مجرد ماند تا بیشتر در خدمت فوتبال ایرن شهر باشد، مردی که اوج تهمت ها و افتراها، نامهربانی ها و دافعه ها ایستاد و پدر بود.

سالیا، متولد سال 1317 آبادان در محله دوغه (جمهوری) و پدر سالیا اهل شیراز و مادرش که به روایتی خواهرزاده رییسعلی دلواری اهل خورموج بوشهر بود.

مرحوم سالیا در 10 سالگی در سوگ پدر نشست و به دلیل فقر مالی از همان کودکی مشغول به کارگری در مغاره دوچرخه سازی شد و در 16 سالگی برای کار در شرکت کشتیرانی و تولید مواد دریایی گرم مکنزی شده به کویت رفت.

با حضور در العربی کویت تیم ایرانی الاصل این کشور می توان وی را به عنوان نخستین لژیونر فوتبال ایران نامید، وی پس از بازگشت به ایران به استخدام پتروشیمی و پس از آن پالایشگاه آبادان در آمد.

مرحوم سالیا که تا کلاس هشتم تحصیل کرد از همان جوانی سرپرستی خواهر و خواهرزاده هایش را شامل 9 فرزند بر عهده گرفت.

این بزرگمرد فوتبال آبادان معقتد بود اگر ازدواج کند، نمی تواند همچون گذشته در خدمت خواهر و خواهرزاده هایش باشد و از فوتبال دور خواهد شد.

 

تیم البرز، نخستین مجموعه ای بود که سالیا به آن پیوست و پس از دو سال مورد توجه تیم جم قرار گرفت و در 35 سالگی با حضور در جام امیر نویدی آخرین بازی بود که سالیا به عنوان بازیکن به میدان رفت.

علاقه سالیا به پرویز دهداری دو طرفه بود، وی در طول زندگی اش هیچگاه به داهداری نه نگفت، از زمانی که دهداری به عنوان مدیر تیم صنعت نفت منصوب شد از سالیا خواست به عنوان مربی در این تیم شروع به کار کند و وی اولین کاری که کرد تیم را با حضور بازیکنانی مثل برزگری، فیروزی، نظری، قاسمپور، شاملی و نظام آزادی جوان کرد و مجموعه ای را که فصل قبل در معرض سقوط بود به مقام پنجمی لیگ تخت جمشید رساند.

سالیا تا قبل از انقلاب اسلامی در کنار تیم صنعت نفت بود و هدایت این تیم را در لیگ تخت جمشید بر عهده داشت و تیم هدایت او بارها و بارها مچ بزرگان فوتبال ایران را خواباند.

سالیا تیم صنعت نفت آبادان را در شیراز ثبت کرد و با صعود از دسته های پایین تر به قهرمانی باشگاه های شیراز تبدیل کرد، صنعت نفت آن روزها با ترکیبی از بازیکنان مستعد نظیر کرمانی، دارم، تهامی و قدیمی ترها نظیر برزگری، قاسمپور، بشاگردی، گله داری خود را آماده مسابقات لیگ استان فارس می کرد که حضور تیم نفت در این مسابقات مورد انتقاد باشگاه های شیراز قرار گرفت و این موضوع به یکی از دلایل اصلی بازگشت زرد پوشان به خوزستان شد.

تیم صنعت نفت آبادان با هدایت سالیا در لیگ قهرمانی خوزستان شرکت کرده و با قهرمانی در دزفول راهی لیگ کشور شد.

آن روزها بازیکنان آبادانی به سختی اما با علاقه به سالیا و تیم صنعت نفت از سراسر ایران خود را به خوزستان می رساندند، پس از صعود صنعت نفت به لیگ ایران به دلیل عدم آمادگی آبادان برای میزبانی، ورزشگاه تختی اهواز میزبان آبادانی ها شد.

 

مرحوم سالیا دیگر طاقت دوری از آبادان را نداشت و پس از یک سال به کمک مسئولان وقت پالایشگاه، استادیوم تختی را که به مخروبه جنگی تبدیل شده بود بازسازی کرده تا این ورزشگاه جانی دوباره بگیرد ولی متاسفانه عده ای بعد از مدتی وجود سالیا را در نفت اضافه دیدند و اقدام به حذف وی کردند.

اما سالیا هیچگاه روحیه خود را نباخت و با پیشنهاد دهداری اقدام به تشکیل دوباره جم کرد و آن را تا رده های بالایی لیگ استان خوزستان ارتقاء داد و تا آخرین دقایق حیاتش در کنار این تیم ماند.

مجید وشاهی پور یکی از ملی پوشان فوتبال ایران که افتخار شاگردی سالیا را داشت در خصوص این مرحوم گفت: سالیا بدون شک نامی جاویدان در فوتبال آبادان است، ولی برخی برای رسیدن به اهدافشان نمی خواستند او در تیم صنعت نفت باشد.

وی اظهار داشت: سالیا با جان و دل و بدون چشم داشتی، تیم صنعت نفت را راهی لیگ کشوری کرد اما به راحتی او را از ورزشگاه بیرون انداختند.

بازیکن پیشین تیم فوتبال صنعت نفت آبادان گفت: سالیا اگر نبود صنعت نفت همانند دیگر تیم های آبادانی محو شده بود، اما قدر این بزرگمرد فوتبال آبادان دانسته نشد و حرمتش را شکستند.

عبدالرضا برزگری یکی دیگر از شاگردان مرحوم سالیا این مربی را پدر فوتبال آبادان نامید و گفت: مشکلات فوتبال آبادانی روزی رقم خورد که ناجوانمردانه دفتر منوچهر سالیا را در ورزشگاه تختی پلمپ کردند.

وی افزود: کسانی این کار را با سالیا کردند که آن روزها همانند امروز حضور فعالی در پالایشگاه آبادان داشتند و شیرازی های تیم مثل من را به بهانه های مختلف بیرون گذاشتند.

ملی پوش پیشین فوتبال آبادان اظهار داشت: چند سال بعد از افول تفکر سالیا هجوم غیر آبادانی ها به مجوعه باشگاه صنعت نفت سرعت گرفت و نتیجه آن نیز، تبدیل شدن صنعت نفت به تیمی درجه 2 در فوتبال ایران شد.

نوشتن دیدگاه