سریال پایتخت؛ ساده، صمیمی و مردمی

 

سریال تلویزیونی پایتخت 3 در حالی موفق به جذب حداکثری مخاطبان شده است که تاکنون سابقه نشان داده، سری سازی از مجموعه ها و سریال های موفق در تلویزیون ایران سرانجام خوبی نداشته است.

اتفاقی که درخصوص سریال خانه سبز یا زیر آسمان شهر افتاد و باعث شد تا با وجود استقبال مطلوب مخاطبان از سری اول آنها ،مجموعه های مذکور در ادامه سازی چندان موفق نباشند، همواره این باور را دامن زده که سری سازی در تلویزیون ایران یک ریسک بزرگ است.

با این حال و در چنین شرایطی شبکه یک سیما که چند سالی است پر بیننده ترین سریال های سیما به ویژه در مناسبت هایی همچون ماه مبارک رمضان و عید را ساخته است ، این ریسک را پذیرفته و سری سوم پایتخت را نیز روانه آنتن کرده است تا نشان دهد، سری سازی در تلویزیون ایران هم با شرایط جواب می دهد.

 

شرط نخست موفقیت سریال پایتخت را می توان در پرداخت صحیح شخصیت هایی یافت که بی شک عمده بار جذابیت سریال را به دوش می کشند.

در پایتخت چهار شخصیت اصلی یعنی نقی ، ارسطو ، هما و بابا پنجعلی وجود دارند که به معنای واقعی کلمه شخصیت هستند و جزئی ترین ویژگی های شخصیت پردازی در آنها لحاظ شده است.

شخصیت های ساده صمیمی و دوست داشتنی که شاید نظیر آنها را کمتر در سینما و تلویزیون ایران دیده ایم؛ این شخصیت ها هر چند لهجه و آداب و رسوم بخش خاصی از مردم ایران را نمایندگی می کنند ،اما رفتارهای مبتنی بر اخلاق ایرانی و اسلامی آنها نماد هر ایرانی است و به همین دلیل نیز مردم ایران با هر قوم و زبان و گویشی با آنها ارتباط برقرار کرده و همذات پنداری می کنند.

ویژگی های متفاوت این شخصیت ها ، طنز شیرین و به دور از اغراق و مهمتر از همه نزدیکی آنها با عامه مردم سبب شده تا این چهار شخصیت پس از کلاه قرمزی و پسر خاله ، جذابترین چهره های تلویزیونی نوروز 93 باشند.

 

شرط دوم موفقیت پایتخت را باید در توجه سازندگان آن به فرهنگ اقوام مناطق مختلف ایران جستجو کرد؛ در پایتخت علاوه بر شخصیت های اصلی که بخشی از فرهنگ اقوام شمالی را نمایندگی می کنند، به فراخور قصه و ماجراهای سریال ، شخصیت های دیگری به نمایندگی از مناطق دیگر ایران نیز وارد می شوند که علاوه بر نمایش رنگین کمان زیبای فرهنگ و خورده فرهنگ های اقوام مختلف ایرانی ، وحدت در عین کثرت این اقوام در جغرافیایی به نام ایران زمین و زیر پرچمی با نشان دین مبین اسلام را به منصه ظهور می گذارد.

در این سریال همچنین تلاش شده است بر ویژگی های مثبت و سازنده فرهنگ های مختلف تاکید شود و ارزش هایی همچون روحیه پهلوانی و مروت ، نوع دوستی ، خانواده محوری و دفاع از ارزش ها و کیان قومی و ملی و اخلاق محوری برجسته شود.

این مسئله باعث شده تا نمایش شیرینی ها و جذابیت های لهجه ای و ویژگی های قومی شخصیت های سریال، زیبایی های تنوع اقوام ایرانی را به نمایش بگذارد.

 

شرط سوم موفقیت سریال پایتخت را می توان در بازی بازیگران این سریال جستجو کرد؛ بازی روان و به دور از اغراق سریال پایتخت را به زندگی واقعی مردم نزدیک کرد؛ در واقع آنچه در سریال پایتخت دیده می شود بازی نیست بلکه زندگی بازیگران با شخصیت هاست و این زندگی ،اوج هنر بازیگران سریال را نشان می می دهد.

 

شرط چهارم موفقیت پایتخت 3 کارگردانی سیروس مقدم است؛ مقدم که چندیست با استفاده از تجهیزات جدید تصویربرداری تحولی در سریال سازی سیما ایجاد کرده ،در پایتخت 3 اوج هنر و پختگی خود را به نمایش می گذارد تا ضمن حفظ حالت مستند گونه کار،مخاطبان را در جریان جزئی ترین اتفاقات و مسائل سریال قرار دهد و آنها را مهمان نماهایی تازه و بکر کند.

میزانسن های حساب شده ، دکوپاژ دقیق و هماهنگ یا فضای کلی اثر ، باعث شده تا مخاطب سریال پایتخت سه، با روایت روان و دقیق قصه روبرو باشد و هیچ مانعی برای تعقیب داستان ، همذات پنداری با شخصیت ها و بالاخره لذت بردن از اثر ،بر سر راه خود نداشته باشد.

 

شرط دیگری که باعث شده تا سریال پایتخت 3 باور غلط موفق نبودن ادامه سازی در تلویزیون ایران را نقش برآب کند، در تصویربرداری سریال نهفته است.

بی شک بخش اعظمی از موفقیت کارگردانی روان سریال و همچنین بازی نزدیک به واقعیت بازیگران آن ، مرهون شیوه کاملا حرفه ای و جذاب امیر معقولی در ثبت و ضبط نماهای سریال است که پس از سال ها سریال سازی در تلویزیون نشان داد جور دیگری هم می شود دید و در کلیشه ای ترین سکانس ها هم می توان با خلاقیت و نوآوری نماهایی متفاوت و غیر کلیشه ای گرفت.

این هنرمندی وقتی بیشتر خود را نشان می دهد که بدانیم بسیاری از بخش های سریال پایتخت سه در فضاهای خارجی و در لوکیشن های متعدد می گذرد و تصویر بردار سریال باید در فرصتی اندک زاویه های مناسب را یافته و مقدمات ثبت این نماها را فراهم کند تا علاوه بر ثبت نماهای جذاب ، نقص هایی نظیر نور پردازی اشتباه ، حرکت نادرست دوربین و نماهای بی کارکرد هم در اثر دیده نشود.

 

اما شرط آخر موفقیت سریال پایتخت سه را می توان در نزدیکی اتفاقات و ماجراهای سریال با زندگی عامه مردم ایران سراغ گرفت؛ در این سریال اتفاقات عجیب و غریب نیستند، همگی ماجراهایی هستند که ممکن است برای همه ما رخ داده باشند، ساده و صمیمی ، بی پیرایه و به دور از طرح و توطئه های غیرمعقول. آدم ها عجیب و غریب و کپی از شخصیت های سریال های خارجی نیستند و نظیرشان را همه ما در دوربرمان دیده ایم.

رفتار شخصیت ها هم کاملا ایرانی و الگو برداری شده از رفتار عامه مردم ایران است. در این سریال توکل به خدا ، باور دینی ، اعتقاد به آداب و رسوم قومی و ملی و ... جایگزین جذابیت های همچون ، طرح و توطئه ، بحران ، کشمش های غیر منطقی شده اند و به جرات می توان گفت این الگوی سریال سازی یک الگوی کاملا ایرانی است که نظیرش را کمتر در جای دیگرمی توان سراغ گرفت.

نوشتن دیدگاه